مبارزه بی امان با دشمنان خدا، دستور الهی است

خبرگزاری حوزه | بسم الله الرحمن الرحیم؛ یَـٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا لَقِیتُمُ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ زَحْفࣰا فَلَا تُوَلُّوهُمُ ٱلْأَدْبَارَ وَمن یُوَلِّهِمْ یَوْمَئِذࣲ دُبُرَهُۥٓ إِلَّا مُتَحَرِّفࣰا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَیِّزًا إِلَیٰ فِئَةࣲ فَقَدْ بَآءَ بِغَضَبࣲ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَیٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِیرُ سوره انفال۱۵ـ۱۶

ای اهل ایمان! هنگامی که با کافران در حالی که بر ضد شما لشکرکشی میکنند روبه رو می شوید، به آنان پشت نکنید.

و هر کس در آن موقعیت به آنان پشت کند سزاوار خشمی از سوی خدا شود و جایگاهش دوزخ است و دوزخ بازگشت گاه بدی است مگر جهت ادامۀ نبرد با دشمن، یا پیوستن به گروهی باشد.

جنگ رمضان که آغاز شد ، بسیاری این سوال را از خود می پرسیدند که این جنگ تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و آیا نمی توان در شرایط کنونی به آتش بسی هرچند موقت همانند جنگ دوازده روزه تن داد تا مقداری وضعیت را بازیابی نموده و فضای جامعه را آرام نمود؟ گروهی سخن از ضرورت آتش بس می گویند و دولت و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را به آتش بس و حتی تسلیم شدن در برابر دشمن خونخوار صهیونی آمریکایی تشویق می کنند و گروهی نیز سعی در تحمیل آتش بس به کشور سخن از سیره اهل بیت علیهم السلام می گویند، اما قرآن در این باره چه می گوید؟

قرآن کریم مومنان را از عقب نشینی دربرابر دشمن منع کرده است و به آنان که در میانه میدان نبرد با دشمن، از میدان جنگ بی دلیل عقب نشسته یا آنکه سخن از عقب نشینی و آتش بس می گویند وعده آتش جهنم داده است.

آیات قرآن صریح اند و هیچ ابهامی درون خود ندارند به گونه ای که مفسران قرآن کریم در تفسیر این آیه تنها به بیان ترجمه و توضیحی در باب معنای کلمات بسنده کرده و ابهامی در آن می یابند.

حکم الهی در مورد مواجهه جبهه حق با جبهه باطل، حکمی روشن و قاطع است که هیچ جای ابهام و تردیدی ندارد.

در پیچ و خم‌های این آوردگاه سرنوشت‌ساز، هنگامی که حق در برابر باطل صف‌آرایی می‌کند، سخن از آتش‌بس، سازش، یا هر اقدامی که روحیه رزمندگان جبهه حق را تضعیف کند، بسان خنجری بر پیکر دین است. این تضعیف روحیه، نه از سوی مومنان حقیقی که از جانب منافقان و کسانی است که در ظاهر با حق همراهند اما در باطن، روحیه سست و تردیدآلودشان، آنان را به ورطه خیانت می‌کشاند.

این اشخاص در هر جایگاهی که باشند و هر مرتبه ای که داشته باشند به حکم خدای متعال باید خویش را برای آتش جهنم الهی مهیا سازند.

از عالم تا عامی ، اگر چنین خیانتی را مرتکب شود، باید خود را برای آتش جهنم الهی مهیا سازد. خداوند متعال هیچ عذری را برای این پیمان‌شکنی نمی‌پذیرد، و فهم اشتباه از میدان نبرد یا تصور نادرستی از پیامدها، نمی‌تواند توجیهی برای سست کردن اراده کسانی باشد که برای اعتلای کلمه حق جانفشانی می‌کنند.

امام صادق علیه السلام در پاسخ به سوالی پیرامون گناهان بزرگ ، فرار از میدان نبرد را گناه کبیره دانسته و آن را هم‌رده شرکت به خدای متعال قرار داده است.

این همردیفی ، عمق فاجعه و شدت حرمت این گناه را به خوبی روشن می‌سازد. از منظر قرآن کریم نیز، هرگونه سستی در برابر دشمن و ترس از آنان، به معنای دوری از ولایت و حمایت خداوند است.

از منظر قرآن کریم هرگونه سستی در برابر دشمن و ترس از آنان به معنای دوری از ولایت خداوند است چرا که خداوند متعال به اهل ولایت و کسانی که در مسیر او گام برمی‌دارند، وعده آرامش، دلگرمی و شجاعت را داده است. این وعده الهی، تخطی‌ناپذیر است، مگر آنکه فرد یا جماعتی، شروط لازم برای تحقق این وعده را در خود از بین ببرند. شرط لازم، همان ایستادگی، استواری، و عدم سستی در برابر تهدیدات دشمن است.

در آوردگاه آخرالزمانی، پیش از ظهور حضرت ولی عصرعج، که رویارویی جبهه ولایت با طاغوت ونیروهای اهریمنی اوست،هر سخن، هر قلم،و هر کنشی که استواری قدم رزمندگان اسلام را درهر عرصه نبردبکاهد و آنان را به لرزه درآورد، باید به عنوان خیانت در میدان نبرد با آن برخورد قاطعانه صورت گیرد و به هیچ وجه نباید در پی توجیه این اقدامات برآمد یا برای آن جایگاهی در میان اقدامات مشروع ساخت. تاریخ، همواره صحنه‌های عبرت‌آموزی را به ثبت رسانده است.

قصه نبرد احد، یکی از این داستان‌های پردرس است. مسلمانان که در ابتدا پیروز بودند. در قصه احد، مسلمانانی که پیروز شدند تنها به دلیل ، به دلیل غفلت و سستی گروهی که وظیفه پاسداری از تنگه احد را بر عهده داشتند، شکست خورده و تا مرز فروپاشی رفتند لکن عنایت الهی آنان را بار دیگر آماده آوردگاهی دیگر نمود ، آن گروه که وظیفه مراقبت از تنگه احد را داشتند تنها با تصور پیروزی مطلق ، تنگه را رها کردند و در پی غنیمت رفتند و به نوعی رویگردان از میدان نبرد شدند و شد آنچه که تاریخ آن را ثبت نمود.

در نبرد کنونی امت مسلمان با فرزندان شیطان، در این دوران حساس که سرنوشت بشریت در گرو پیروزی حق بر باطل است، سخن از آتش‌بس، صلح، میانجگیری، یا هر آن‌چه که در عمل سبب تضعیف جبهه حق گردد، حرام است. تنها فریادی که باید از امت اسلامی شنیده شود، فریاد خونخواهی مظلومان، پیشروی بی‌امان در مسیر حق، و استقامت در برابر تمامی تهدیدات است .هرگونه تلاش برای برقراری صلح در این مرحله، پیش از تحقق کامل اهداف الهی، به مثابه تسلیم در برابر باطل و خیانت به خون شهدا و آرمان انبیاست. باید با تمام قوا و با روحیه‌ای الهی، در این میدان سخت، استوار ایستاد و راه را برای طلوع کامل خورشید حق هموار ساخت.

محمود سواری